وقتی یک مدیر یا یک رهبر تجاری موفق را میبینیم - منظور من از نوع واقعی آنها است نه یک آدم دغل کار که مدیر یک شرکت یک نفره است و فقط در حال نقش بازی کردن است - به شدت تمایل داریم فرض کنیم که او زندگی بسیار خوب و سحرآمیزی داشته و همه چیز در جای خودشان بودهاند. در مورد بیشتر آنها این موضوع بسیار دور از واقعیت است. بسیاری از آنها در فقر و نداری بزرگ شدند و برای اینکه به سلامت به دوران بلوغ برسند با سختی ها و مشقات بزرگی دست و پنجه نرم کرده و بر آنها غلبه کردند. بیشتر آنها از پایین ترین سطح ممکن شروع کرده و هر روز مسیر پیشرفت را طی کردند و در دنیای تجارت پله های

"سوفیا آن پیراهن من است. در بیار!" "دانیل از تختخواب من بیا پایین!" "ایزابل، از دستشویی بیا بیرون!" ساعت 6:45 صبح است و هر سه بچه من در حال دعوا کردن هستند. من و همسرم النور همه چیز را امتحان کردیم. با آنها در مورد اهمیت یک رابطه خوب با خواهر و برادر صحبت کردیم، برای آنها روشن کردیم که ما چه انتظاری از آنها داریم و با یکدیگر قوانینی برای زندگی کردن مشخص کردیم. ما در تربیت آنها رابطهای محترمانه با آنها داشتیم و به آنها یاد دادیم که در زمان عصبانیت چگونه نفس عمیق بکشند و عصبانیت خود را کنترل کنند. ما با آنها توافق کردیم و بین خودشان نیز توافق به وجود آوردیم. به

درست است که تقریبا همه مردم چیزهای مشابهی میخواهند. اگر مشتریان شما بنگاههای تجاری هستند، شما می دانید که آنها خواسته های جهانی مشترکی دارند؛ آنها به دنبال مشتریان بیشتر، درآمد بیشتر و استرس کمتر هستند. اگر مشتریان شما مصرف کنندگان هستند؛ شما میدانید که آنها هم خواسته های جهانی مشترکی دارند؛ آنها میخواهند در هزینهها صرفهجویی کنند، از زندگی راضی باشند و بیشتر لذت ببرند و استرس کمتری داشته باشند. پس چرا زمانی که شما محصول یا سرویسی دارید که تعدادی از این خواسته ها را برطرف میکند، مردم این فرصت را غنیمت نشمرده و از شما خرید نمیکنند؟ جوا

وقتی در سال 2010 با مدرک لیسانس در رشته زبان انگلیسی فارغالتحصیل شدم آرزوهای بزرگی داشتم...و مسلما هیچ سابقه کاری نداشتم. میخواستم نویسنده شوم، اما هیچ چیز چاپ شدهای از خودم نداشتم. همانطور که میتوانید حدس بزنید چند سال بعد خیلی خوب نبود. از سال 2010 به بعد: سه بار اخراج شده بودم. در مجموع 13 ماه. در هیچ کار تمام وقتی نتوانستنم بیشتر از 1 سال دوام داشته باشم. سه بار شغل خود را از دست دادم. یکبار اخراج شدم و یکبار هم خودم بیرون آمدم. در حالی که بیشتر دوستان من با حقوق کافی استخدام شده بودند، من با پدر و مادرم زندگی میکردم و به شدت دنبال شغل آزاد بودم